NAMASTE

Όχι δεν βρίσκεσαι σε ένα site γιόγκα , ούτε πρόκειται να σε πείσω να ξεκινήσεις γιατί είναι μόδα και το κάνουν όλοι. Απλώς με κινητοποίησε η  περιέργεια να μάθω τι σημαίνει αυτή η λέξη που λένε τόσοι άνθρωποι ενώνοντας τα χέρια τους και κάνοντας υπόκλιση ο ένας στον άλλον.  

Έμαθα λοιπόν, πως μια τόσο μικρή λέξη όπως  αυτή, σημαίνει κάτι πολύ περισσότερο από αυτό που ίσως πιστεύαμε. Namah ή namas σημαίνει υποκλίνομαι, te σημαίνει σε εσένα. Είναι μία λέξη που μάθαμε από έναν λαό που μπορεί να βρίσκεται χιλιόμετρα μακριά , ζει με αρκετά διαφορετικό τρόπο από αυτόν που ξέρουμε εμείς, αλλά η φιλοσοφία του λαού του είναι σοφή, λιτή και βαθιά Οι Ινδοί λοιπόν χαιρετιούνται κάνοντας υπόκλιση και λέγοντας namaste ο ένας στον άλλον.

«Υποκλίνομαι στο σημείο εκείνο μέσα σου που βρίσκεται η αγάπη, το φως και η ευτυχία». «Τιμώ το σημείο εκείνο μέσα σου που είναι ίδιο με αυτό που βρίσκεται μέσα μου.»

Βλέπεις η σκέψη είναι απλή: Είμαστε τόσο διαφορετικοί, μα τόσο ίδιοι απέναντι στη φύση , είμαστε ολόκληροι και σαν ολόκληρα άτομα συμπεριφερόμαστε ο ένας τον άλλον με σεβασμό. Κανείς μας δεν είναι ανώτερος ή κατώτερος. Είμαστε φως, αγάπη και ευτυχία όλα μαζί , σε ένα σώμα που μας βοηθάει να κάνουμε τις καθημερινές μας λειτουργίες. Αλλά η ψυχή είναι αυτό που κινητοποιεί το σώμα και όσο η ψυχή βρίσκεται σε γαλήνη το σώμα θα ακολουθήσει.

Υπάρχουν φορές που ξεχνάμε πως είμαστε άνθρωποι και υπάρχουν κι άλλες που συμπεριφερόμαστε υπερβολικά σαν άνθρωποι. Απαιτούμε από τους εαυτούς μας συχνά πολλά περισσότερα πράγματα από αυτά που πραγματικά αντέχουμε και στο τέλος νιώθουμε θυμό, λύπη, τύψεις για μικρά, συνήθως, ζητήματα. Την στιγμή που η γη θα κάνει όσες περιστροφές πρέπει και ο χρόνος θα κυλά κάθε μέρα με τον ίδιο τρόπο, εμείς επιμένουμε να πιστεύουμε πως άλλες μέρες είναι ατελείωτες ή πως νύχτωσε νωρίς.

Ένα πράγμα, όμως, πρέπει να ζήσουμε κα αυτό είναι το παρόν! Ούτε μπρος , ούτε πίσω. Το  τώρα. Μόνο αυτό έχουμε και μαζί με αυτό έχουμε και τους ανθρώπους που βρίσκονται γύρω μας και μερικές φορές δε τους δίνουμε όση αξία τους αξίζει. Είμαστε διαφορετικοί, είμαστε ελεύθεροι και αξιοσέβαστοι. Όλοι μαζί ζούμε με τον αυτοσκοπό μας κουβαλώντας την αλήθεια μας. Συνυπάρχουν μέσα μας σύμπαντα από ένα ξεχασμένο big bang που ήταν τόσο δυνατό για να μας συντρίψει και να μας αναγεννήσει την ίδια στιγμή. 

Μπορούμε να μην υποκλιθούμε στην πολύπλοκη ύπαρξη του καθενός μας. Μπορούμε όμως να νιώσουμε ευγνωμοσύνη που βρισκόμαστε στο εδώ και τώρα, μόνοι αλλά ταυτόχρονα με συντροφιά ο ένας τον άλλον. Ας γίνει η αγάπη οδηγός και η εσωτερική μας δύναμη σύμμαχός μας. Η ζωή μπορεί να γίνει απλά τέλεια δίνοντας στο «τέλειο» μία πιο απλή σημασία.

 Καμιά φορά είναι ανακουφιστικό να κοιτάμε στα μάτια τον άλλους και να τους λέμε «Namaste» ή « Σ’ αγαπώ» ή «Ευχαριστώ» ή «Παρακαλώ» ή «Συγγνώμη» και να ακολουθεί μετά από αυτό ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, μία υπόκλιση

Λέω λοιπόν να κάνω την αρχή…

Namaste 😊

Άρθρο της Μαρία Γκράτσια Οικονόμου