10 ΦΟΡΕΣ ΘΑ ΧΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΝΙΚΗΣΕΙΣ 1

«Κάθε εμπόδιο» για καλό μάς λένε, αλλά τα εμπόδια πια είναι περισσότερα από αυτά που μπορούμε να αντέξουμε. Τα μικρά κατορθώματα, αξίζουν το ξέρουμε, αλλά τι να το κάνουμε αν πηγαίνουμε 1 βήμα μπροστά και 3 πίσω;

Ξανακάναμε πάλι την ίδια σκέψη. Αυτή που κάνουμε καιρό. Μήπως να τα παρατούσαμε καλύτερα; Πολύ άγχος για το τίποτα. Θα μπορούσαμε να ζήσουμε σαν τους υπόλοιπους φυσιολογικούς ανθρώπους. Να εκπληρώνουμε μικρούς στόχους και να είμαστε ευτυχισμένοι με τα απλά. Ναι, έχει νόημα να είμαστε ευτυχισμένοι με τα απλά γιατί συνήθως περιμένουμε για το μεγάλο που θα μας συμβεί και αφήνουμε όλα τα υπόλοιπα να φεύγουν αδιάφορα.

Ξενύχτια, άγχος, απόγνωση, προσπάθεια, επιμονή και υπομονή. Δεν αρκεί μόνο κάτι να το θέλουμε πολύ. Πρέπει να παλέψουμε γι’ αυτό. Η μάχη αποδεικνύεται σκληρή και δεν το περιμέναμε. Υπήρχες και εσύ; Λέμε στον εαυτό μας ξαφνιασμένοι για όλα εκείνα τα κομμάτια του που ανακαλύπτουμε. Δεν μας αρέσουν τα πάντα πάνω του και αυτό είναι ξεκάθαρο. Υπάρχουν στιγμές που δεν μας βλέπουμε τόσο ανθρώπινους.

«Πως γίνεται να συμβαίνει αυτό;» αναρωτιόμαστε και ξανακοιταζόμαστε στον καθρέφτη.  Τόσο μαλακός από έξω , τόσο ασυγκράτητος από μέσα.

Μας αναγνωρίζουμε σιγά σιγά. Αρχίζουμε να μοιάζουμε στην αρχική έκδοσή μας, είμαστε οι ίδιοι απλά με έναν διαφορετικό τρόπο. Έχουμε συμφιλιωθεί με αυτό που υπάρχει μέσα μας και μας δίνει τον ρυθμό. Αυτό μάλλον συμβαίνει κάθε φορά που πάμε να αγγίξουμε τα όριά μας. Ανακαλύπτουμε απλώς ότι δεν έχουμε.

Επιστρέφουμε «καινούργιοι» πια στην μάχη. Εξωτερικές πληγές δεν υπάρχουν. Τις επουλώσαμε καλά και γίνανε η δύναμή μας. Νιώθουμε ανίκητοι πια και ήρθε η ώρα να ανταμειφθούμε. Είναι σημαντικό να νιώθουμε ανίκητοι γιατί ακόμα κι αν η μεγάλη νίκη αργήσει να έρθει είμαστε αποφασισμένοι να γυρίσουμε κάθε ήττα σε προσωρινή μικρή νίκη.  Αλλάζουμε προσέγγιση -από την στιγμή που δεν αλλάζει η κατάσταση- βλέπουμε με διαφορετικό τρόπο τα πράγματα. Απομυθοποιούμε μοίρες και πεπρωμένα και απλά συνεχίζουμε μπροστά, με λάβαρο το πάθος και την αισιοδοξία μας.

Πρόσθεσε σε ό,τι κάνεις λίγη αισιοδοξία αλλιώς παράτα ό,τι κάνεις τώρα.

Η νίκη που περιμένουμε θα έρθει. Απλά θα έχει περισσότερο νόημα αν μας ξαφνιάσει και λίγο.  Είναι στην ανθρώπινη φύση να δίνει αξία σε ό,τι κατακτά με δυσκολία. Όσο πιο δύσκολο, τόσο πιο ποθητό. Μέσα από τις δυσκολίες γινόμαστε όλο και πιο σοφοί , πιο σίγουροι για αυτά που θέλουμε, πιο αποφασισμένοι.

Και έτσι, χωρίς να το καταλάβουμε καλά- καλά, έρχεται η μεγάλη νίκη. Πλημμυρίζουμε με τόση ευτυχία που αμυδρά θυμόμαστε πια αυτά που περάσαμε. Δεν δίνουμε σημασία στο παρελθόν, σημασία έχει ότι το αντέξαμε και εξαιτίας του τώρα απολαμβάνουμε την λάμψη του παρόντος. Φωτεινοί και γαλήνιοι όπως όταν ο ναυαγός επιτέλους βρίσκει στεριά. Έτσι ανακουφισμένοι κοιταζόμαστε για άλλη μία φορά στον καθρέφτη.

«Το ήξερα ότι θα τα καταφέρεις»!



Άρθρο της Μαρία Γκράτσια Οικονόμου