ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ ΣΑΝ ΗΛΙΟΛΟΥΣΤΕΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ

Πρωϊνά γεμάτα φως , φίλοι που σε περιμένουν για να πάτε βόλτα , όχι πολλά αυτοκίνητα στους δρόμους, ευκαιρία για περίπατο. Οικογενειακές μαζώξεις σε σπίτια ή ταβέρνες, παρέες να τσουγκρίζουν ποτήρια ή να ανακατεύουν τον καφέ πριν ξεκινήσουν να ανταλλάσσουν απόψεις και ιστορίες.

Ο ήλιος να πολεμά να μπει παντού , σε σπίτια, σε αυλές, σε στενά, στις ψυχές των ανθρώπων.

Ταυτόχρονα, η Κυριακή κρύβει και μία ησυχία, μία γαλήνη. Αν απομακρυνθείς λίγο από τα στέκια και την οχλαγωγία θα αντιληφθείς πως υπάρχουν γειτονιές που είναι τόσο ήσυχες σα να είναι έρημες. Κι όμως υπάρχουν άνθρωποι στα σπίτια και στις πολυκατοικίες και κάνουν αυτό που προστάζει η Κυριακή.. ξεκούραση και απόδραση.

Γιατί η ομορφιά που κρύβουν οι Κυριακές δεν είναι στο γεγονός ότι πολλοί από εμάς δεν εργαζόμαστε, αλλά στο ότι είναι σαν να έχουμε παγκοσμίως αποφασίσει ότι αυτή τη μέρα της εβδομάδας μπορούμε να αποδράσουμε, είτε νοητικά είτε και σωματικά

Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη μία επαναλαμβανόμενη ρουτίνα. Η Παρασκευή και το Σάββατο μοιάζουν τόσο πολύ σε μορφή και διάθεση. Όμως, η Κυριακή είναι μία μέρα ξεχωριστή, μία παύση. Μία παύση που δίνει σε μένα την ευκαιρία να γράψω αυτό το άρθρο, σε εσένα να διαβάσεις ένα βιβλίο, να δεις τα αγαπημένα σου πρόσωπα, να κοιμηθείς λίγο ακόμα, να κάνεις ό,τι στην κυριολεξία επιθυμεί η ψυχή σου.

Σκόπευα λοιπόν να καταλήξω στο ότι κάθε μέρα θα έπρεπε να περιέχει λίγες δόσεις Κυριακής…αλλά τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα, μου αρέσει που η Κυριακή είναι μία τόσο ξεχωριστή μέρα από όλες τις υπόλοιπες. Θα ήθελα λοιπόν να μείνει έτσι κι ας πρέπει να υποστούμε την τρέλα της καθημερινότητας. Έτσι κι αλλιώς θα ξέρουμε πως ό,τι και να γίνει θα έρθει η Κυριακή και όλα θα ηρεμήσουν και θα πάρουν τον δρόμο τους. Θα καθαρίσουμε το μυαλό μας από σκέψεις , θα αφήσουμε την εβδομάδα που πέρασε πίσω μας, με όλα όσα μας δίδαξε, και θα ξαναρχίσουμε από την αρχή λίγο πιο σοφοί, έτοιμοι για μια ακόμα Δευτέρα.

Άρθρο της Οικονόμου Μαρία Γκράτσιας