ΔΙΑΣΧΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ

   Από τις αρχές του 2010 η Ευρώπη ήρθε αντιμέτωπη με ένα προσφυγικό ρεύμα τεραστίων διαστάσεων που τροφοδοτήθηκε κυρίως από τον πόλεμο στη Συρία και στην ευρύτερη Μέση Ανατολή.

 Επειδή ωστόσο ακούγονται συχνά αντιφατικές ειδήσεις και αμφισβητήσιμα στοιχεία όσον αφορά τον αριθμό των προσφύγων/μεταναστών που φτάνουν στις ευρωπαικές ακτές, θεωρώ πως η έγκυρη ενημέρωση των πολιτών για το προσφυγικό ζήτημα καθίσταται προτεραιότητα για την ορθότερη κατανόηση και αντιμετώπιση αυτού του παγκόσμιου κοινωνικού φαινομένου.

  Συγκεκριμένα, για να προσεγγίσει ένας πρόσφυγας ή μετανάστης την Ευρώπη μέσω της Μεσογείου έχει να “επιλέξει”(μέσα σε αμέτρητα “εισαγωγικά”) τρείς οδούς, ανάλογα με την αφετηρία του ταξιδιού του. 

   Η πρώτη οδός είναι η “Δυτική” (Western Mediterranean Route) την οποία διασχίζουν κυρίως όσοι ξεκινούν από χώρες της Δυτικής Αφρικής για να περάσουν στη γηραιά ήπειρο μέσω του Μαρόκο, των Κανάριων νησιών και τελικά να καταλήξουν στην Ισπανία. 

    Ωστόσο, λόγω των αυξημένων ελέγχων που γίνονται στα σύνορα του Μαρόκο,η οδός αυτή έχει σχεδόν εγκαταλειφθεί από όσους σκέφτονται να επιχειρήσουν το επικίνδυνο ταξίδι.

  Έπειτα, η πιο πολύπαθη οδός, εξαιτίας των θανάτων-πνιγμών που καταγράφονται,είναι η “Κεντρική”(Central Mediterranean Route).

Σ'αυτή,πρόσφυγες και μετανάστες από κράτη της Αφρικής συγκεντρώνονται στη Τυνησία κι ιδιαίτερα στις Λυβικές ακτές με σκοπό να περάσουν στην απέναντι Ιταλία.Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, 1 στους 49 ανθρώπους πεθαίνει προσπαθώντας να φθάσει στην Ιταλία,ενώ έχουν καταγραφεί 3,514 θάνατοι το 2017 και 7,927 το 2016.

  Η τρίτη οδός είναι η “Ανατολική”(Eastern Mediterranean Route) που επηρεάζει σαφώς και τη χώρα μας. Εδώ, μετακινούνται πολύ περισσότεροι πρόσφυγες από την ταραγμένη Μέση Ανατολή που είτε περνούν από την Τουρκία στην Ελλάδα, είτε ξεκινούν από χώρες της ανατολικής Αφρικής (π.χ. Ερυθραία) και προσεγγίζουν τα ελληνικά νησιά μέσω της Αιγύπτου.

 Το 2015, περισσότεροι από 853.000 άνθρωποι διέσχισαν την ανατολική οδό,φθάνοντας στη χώρα μας και συνεχίζοντας το ταξίδι προς την κεντρική Ευρώπη μέχρι το κλείσιμο των συνόρων στα Βαλκάνια.

     Το 2016, χάρη στη συμφωνία Ε.Ε.-Τουρκίας, οι προσφυγικές ροές μέσω θαλάσσης μειώθηκαν σε σημαντικό βαθμό. Πώς όμως είμαστε σίγουροι για την εγκυρότητα των δεδομένων που αναφέρθηκαν παραπάνω;

   Φυσικά, κανείς διεθνής οργανισμός δεν είναι σε θέση να καταγράψει με απόλυτη ακρίβεια των αριθμών των προσφύγων/μεταναστών που έχασαν τη ζωή τους ή αγνοούνται μέχρι σήμερα. Ωστόσο, χάρη στο Missing Migrants Project έχουμε στα χέρια μας ορισμένα κατατοπιστικά στοιχεία.Το Missing Migrants Project αποτελεί μια πρωτοβουλία του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης, που άρχισε να καταγράφει τους θανάτους μεταναστών, προσφύγων και αιτούντων άσυλο από το 2013, με αφορμή τον τραγικό θάνατο τουλάχιστον 368 ανθρώπων σε ένα από τα μεγαλύτερα ναυάγια κοντά στις ακτές της Lampedusa.

στοιχεία από την ιστοσελίδα του Missing Migrants Project

  Σε επόμενο άρθρο θα γίνει μια σαφής διάκριση του όρου πρόσφυγας-μετανάστης και πώς αυτοί συνδέονται,ενώ θα καλυφθούν κι άλλα κενά σχετικά με τον αριθμό προσφύγων που έχει υποδεχθεί μια χώρα αλλά και τις υπόλοιπες προσφυγικές κρίσεις που έχουν ξεσπάσει ανά την υφήλιο...

Άρθρο της Οικονόμου Στεφανίας