ΑΦΙΕΡΩΜΑ: CHOPIN

"Η αυλή των θαυμάτων" της Μουσικής                                                                                             

 Θα αναπολήσετε με λαχτάρα και νοσταλγία κάτι ή κάποιον που χάσατε και θα αναρωτηθείτε τί είναι αυτό που περιτρυγυρίζει βασανιστικά το μυαλό σας...

 Ο Φρεντερίκ Σοπέν (1810-1849)ήταν Πολωνός συνθέτης,ένας από τους κορυφαίους εκπροσώπους της Ρομαντικής περιόδου της μουσικής(19ος αιώνας) και από τους μεγαλύτερους μουσουργούς του πιάνου της εποχής του. Αρκετές συνθέσεις του (νοκτούρνες,βαλς,σονάτες,κοντσέρτα) συγκαταλέγονται στα αριστουργήματα του πιανιστικού ρεπερτοτίου.

 Ο Chopin,το μικρό παιδί-θαύμα για τη μουσική, “συντρόφευσε” τους συμπατριώτες του τη στιγμή που βομβαρδιζόταν η Βαρσοβία από τους απειλητικούς Γερμανούς ναζί,καθώς η τελευταία ειρηνική και μελωδική ηχώ που εκπέμπονταν από το ραδιοφωνικό σταθμό ήταν ένα εξαίσιο,μισοτελειωμένο κομμάτι που παιζόταν από τον Βλαντισλάβ Σπίλμαν(τον αποκαλούμενο “πιανίστα” στην ομώνυμη ταινία).

 Παράλληλα όμως, αυτό το κομμάτι αποτέλεσε το σύμβολο της αναζωογόνησης της Πολωνίας γιατί, με την επαύριο του πολέμου,οι μελωδίες του Εθνικού τους μουσικού ξαναήχησαν σε αυτιά ελεύθερων πλεόν ανθρώπων και αυτή τη φορά ολοκληρωμένα,μέσα από τον ίδιο επιδέξιο πιανίστα.

                       (Chopin waltz in C sharp minor Op.64 No.2 by pianist Arthur Rubstein)

 Τα αισθήματα που προκαλεί το κομμάτι αμφιθυμικά...νοσταλγία,πόνο,ένταση,διακαές πόθο αλλά και μια πιο αισιόδοξη ενατένιση της ζωής.Έτσι ακριβώς όπως θα μπορούσε να σκιαγραφηθεί ένας θιασώτης του έρωτα για τη ζωή και το θάνατο.

                                          (Nocturne in C sharp minor Op. posth no.20)

 Το κύκνειο άσμα του μεγάλου συνθέτη βρίθει από ρομαντισμό,σφρυγιλό πάθος και Πλατωνική αγάπη...και μας ταξιδεύει στις πολύχρωμες σάλες του βιενέζικου βαλς και των ρομαντικών απόηχων μιας άλλης,αιθέριας κι αλλοτινής εποχής...

                      

                                                           ( Waltzer in a minor...)

  Ο Σοπέν υπήρξε ένας αισθαντικός άνθρωπος,γεμάτος πάθος και έμπνευση για το θαύμα που λέγεται ζωή και για το πιο λατρεμένο όργανό της...το πιάνο!

Γράφει η Αταλάντη