Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Γυναίκα…

Αν κάποιος μου ζητούσε να ορίσω αυτή την λέξη ίσως να έβρισκα πολλά νοήματα και πολλές σημασίες,όλες συνυφασμένες με διαφορετικές περιόδους και τομές της ιστορίας. Άλλες διατηρήθηκαν σημαδεύοντας την γυναικεία υπόσταση καθιστώντας την πιο ευάλωτη,και άλλες απέκτησαν καινούργιο νόημα. Γυναίκα μητέρα, γυναίκα ιδιοκτησία, γυναίκα ερωμένη, γυναίκα εργαζόμενη, η γυναίκα πίσω από κάθε σπουδαίο άνδρα -όλες γυναίκες, όλες τόσο διαφορετικές και όμως ταυτόχρονα ίδιες.

Όμως από πότε άρχισε να υπάρχει η γυναίκα; Πότε πρωτοσμηλεύτηκαν γλυπτά που πήραν τη μορφή της, ζωγραφίστηκαν πίνακες που αποτύπωναν τα χιλιάδες πρόσωπά της, γράφτηκαν ποιήματα και τραγούδια, και κατακτήθηκαν πόλεις για χάρη της;

Όλα ξεκίνησαν με έναν άνδρα μόνο σε ένα νέο κόσμο, και ένα Θεό έτοιμο να τον ανακουφίσει από την απόγνωσή του.

‘’ Και κατασκεύασε ο Κύριος ο Θεός την πλευρά, που πήρε από τον Αδάμ, σε γυναίκα, και την έφερε στον Αδάμ. Και ο Αδάμ είπε: Τούτο είναι τώρα κόκαλο από τα κόκαλά μου, και σάρκα από τη σάρκα μου· αυτή θα ονομαστεί Ανδριά, επειδή πάρθηκε από τον άνδρα.’’[ΓΕΝΕΣΙΣ ΚΕΦ 2.]

 Η πρώτη εμφάνιση της γυναίκας στην Βίβλο αποτελεί καθαρά θεϊκή παρέμβαση και καθίσταται εξισωτική. Στην πρώτη παραδείσια φάση της ανθρώπινης ύπαρξης ο άνδρας και η γυναίκα είναι ίσοι.

Η γυναίκα ως στοιχείο κακοδαιμονίας,της ηθικής διάβρωσης και της μετέπειτα πτώσης του ανθρώπου, συμβολίζεται με την Εύα να τρώει το μήλο από το δένδρο της γνώσης. Πολλοί χρησιμοποιούν αυτή την βιβλική αναφορά για να αναφερθούν στις γυναίκες ως πλάσματα που υποκινούνται από τα πάθη και τα συναισθήματά τους. Βέβαια υπάρχει και η αντίθετη άποψη που αποδίδει στη γυναίκα τα πρωτεία για την επιθυμία της για πνευματική απελευθέρωση, απομακρύνοντάς την από το ρητό ¨πίστευε και μη ερεύνα¨.

’Η πτώση των πρώτων ανθρώπων από τον Κήπο της Εδέμ επέφερε και την υποβάθμιση της θέσης των γυναικών στην ανθρώπινη κοινωνία. Η Βίβλος ως ανθρώπινο έργο αποτυπώνει καθαρά την εικόνα αυτή, μια εικόνα που συνοδεύει τη γυναικεία φύση μέχρι και σήμερα.

Αυτή την πλήρως υποδουλωμένη και καθοδηγούμενη εικόνα πυροδότησε την εμφάνιση της φεμινιστικής ιδεολογίας. 

Ο φεμινισμός ως κίνημα ξεκίνησε τον 19^ο αιώνα, με κύριο αίτημα την ισότητα των γυναικών ενώπιον του νόμου, επέφερε πολλές αλλαγές στα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα των σύγχρονων δημοκρατιών. Αυτό που απασχολούσε ουσιαστικά το πρώτο κύμα ήταν η     αναγνώριση των ανθρώπων ως πολιτών και όχι βάση του φύλου.

 Αντίθετα το δεύτερο και το τρίτο κύμα είχαν περισσότερο ριζοσπαστικό χαρακτήρα, εναντιωμένα πλήρως σε αυτή την ειρηνική ενσωμάτωση των γυναικών(όπως την προέβλεπε ο φιλελεύθερος φεμινισμός)μέσα στην κοινωνία, θεωρώντας την στην ουσία της ανδροκρατούμενη. Σημείο αιχμής για τα νέα κύματα του φεμινισμού, αποτελούσε και ο αποκλεισμός των έγχρωμων γυναικών αλλά και των γυναικών με ιδιαίτερες σεξουαλικές προτιμήσεις από την ατζέντα των φιλελεύθερων φεμινιστριών, δημιουργώντας ρωγμές στην συνοχή του στόχου όσον αφορά την βελτίωση της θέσης των γυναικών μέσα από το ίδιο το κίνημα.

Παρά τις εσωτερικές διαμάχες που μπορεί να περικυκλώνουν τον φεμινισμό όσο αφορά την προσέγγιση του κοινωνικού και βιολογικού φύλου, η αντίληψη που έχει ο γυναικείος πληθυσμός για την κοινωνία καθώς και οι προτάσεις για την ριζική αντιμετώπιση της έμφυλης ανισότητας, είναι κοινά παραδεκτό πως έφεραν στην επιφάνεια τις εγγενείς προβληματικές του γυναικείου ρόλου.

Ίσως είναι μεμπτό να προσδοκούμε την πλήρη ισότητα μεταξύ των δυο φύλων, δεδομένου πως η πατριαρχεία εμφανίστηκε δυνητικά με την δημιουργία του ανθρώπινου κόσμου και αφομοιώθηκε σε όλους τους τομείς της κοινωνίας. Παρόλα αυτά, κάτι τέτοιο δεν πρέπει να μας αποτρέπει από την συστηματική καταβολή προσπαθειών.

Ο φεμινισμός οφείλει να λάβει εξ'ολοκλήρου την εκπροσώπηση όλων των γυναικών ασχέτως χρώματος, εθνικότητας και κοινωνικής προέλευσης, μειώνοντας ταυτόχρονα τις διαχωριστικές γραμμές με τον ανδρικό πληθυσμό, καθιστώντας τον σύμμαχό του στον αγώνα για την πλήρη ισότητα.

Η δημιουργία ενός ενοποιημένου, ως προς το στόχο και τα μέσα, κινήματος ίσως να αποτελέσει τη μόνη λύση μπροστά σε ένα αρχέγονο πρόβλημα όπως ο σεξισμός και η πατριαρχία.   

Άρθρο απο Ηλιάδου Χρύσα